غزل ۵۵ - مجنون عشق را دگر امروز حالت است

مجنون عشق را دگر امروز حالت است
کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است ۱

فرهاد را از آن چه که شیرین ترش کند
این را شکیب نیست گر آن را ملالت است ۲

عذرا که نانوشته بخواند حدیث عشق
داند که آب دیدهٔ وامق رسالت است ۳

مطرب همین طریق غزل گو نگاه دار
کاین ره که برگرفت به جایی دلالت است ۴

ای مدعی که می‌گذری بر کنار آب
ما را که غرقه‌ایم ندانی چه حالت است ۵

زین در کجا رویم که ما را به خاک او
واو را به خون ما که بریزد حوالت است ۶

گر سر قدم نمی‌کنمش پیش اهل دل
سر بر نمی‌کنم که مقام خجالت است ۷

جز یاد دوست هر چه کنی عمر ضایع است
جز سر عشق هر چه بگویی بطالت است ۸

ما را دگر معامله با هیچکس نماند
بیعی که بی حضور تو کردم اقالت است ۹

از هر جفات بوی وفایی همی‌دهد
در هر تعنتیت هزار استمالت است ۱۰

سعدی بشوی لوح دل از نقش غیر او
علمی که ره به حق ننماید جهالت است ۱۱