شاعر در این متن از دیدن ماه و زهره به عنوان پیام‌رسانانی تندرو یاد می‌کند که برای استفاده از فرصت‌های محدود در حرکت هستند. آن‌ها اشاره می‌کنند که زمان مناسب برای انجام کارهاست، زیرا سیارات دیگر مانند بهرام و کیوان ممکن است مانع شوند. در ادامه، شاعر از سعد قاضی و عطارد سخن می‌گوید که برای خطبه‌خواندن و عقد خورشید در تلاش هستند.
این متن به دلیل استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره به مفاهیم نجومی و فلسفی، برای مخاطبانی مناسب است که توانایی درک مفاهیم عمیق‌تر ادبی و نجومی را دارند. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص و کهن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۴٩٣ - دوش دیدم ماه را مانند پیکی تیز رو
زهره با بر بط خرامان از پس و قاصد ز پیش ۱
گفتم این تعجیل بهر چیست گفتا فرصت است
کین زمان بهرام و کیوانرا ز ما کندست نیش ۲
سعد قاضی را ز بهر خطبه خواندن میبرم
تا عطارد آورد خورشید را در عقد خویش ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
