در این متن، شاعر از مجلس حاکمی سخن می‌گوید که هر خواسته‌ای در آن برآورده می‌شود، اما شیوه‌ای خاص در آن را نمی‌پسندد که از نظر عقلانی پسندیده نیست. او اشاره می‌کند که در این مجلس، مانند کعبه، جایگاه افراد بر اساس رتبه‌شان تعیین می‌شود و ارزش افراد کم‌اهمیت کمتر از افراد برتر نیست. شاعر در پایان به مخاطب هشدار می‌دهد که این موضوع را پیچیده نپندارد، زیرا در نزد خردمندان مسئله‌ای ساده است.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اخلاقی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده مانند مقایسه مجلس با کعبه، برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد.
شماره ٢٧٧ - دی یکی گفت که در مجلس دستور جهان
هر چه خواهد دلت آن نیست که حاصل نشود ۱
لیک یک شیوه در او دیدم و نپسندیدم
وانچنان شیوه پسندیده عاقل نبود ۲
هر که در صف نعال است کنون روز دگر
بجز از صدر گهش مسکن ومنزل نبود ۳
مجلسش از ره تعظیم چو کعبه است و در او
هر کجا فرض کنی منزل نازل نبود ۴
گفتم ای ساده دل اندیشه بخود ره مده
که بنزد خرد اینمسئله مشکل نبود ۵
کعبه را خاصیتی هست که در حضرت او
قدر مفضول کم از رتبت فاضل نبود ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
