خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به سفر روحانی و تکامل معنوی شاعر اشاره دارد که از عدم آغاز می‌شود و پس از گذر از مراحل مختلف وجود (جمادی، نباتی، حیوانی، ملایک و صومعه قدسی) به فطرت هستی خود می‌رسد و در نهایت به سوی خداوند رهسپار می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ١٢۵ - زدم از کتم عدم خیمه بصحرای وجود
زدم از کتم عدم خیمه بصحرای وجود
وز جمادی به نباتی سفری کردم و رفت ۱
بعد ازینم کشش طبع بحیوانی بود
چون رسیدم بوی از وی گذری کردم و رفت ۲
با ملایک پس از آن صومعه قدسی را
گرد برگشتم و نیکو نظری کردم و رفت ۳
بعد از آن در صدف سینه ایشان بصفا
فطرت هستی خود را گهری کردم و رفت ۴
بعد از آن ره سوی او بردم و چون ابن یمین
در امان گشتم و ترک دگری کردم و رفت ۵
وز جمادی به نباتی سفری کردم و رفت ۱
بعد ازینم کشش طبع بحیوانی بود
چون رسیدم بوی از وی گذری کردم و رفت ۲
با ملایک پس از آن صومعه قدسی را
گرد برگشتم و نیکو نظری کردم و رفت ۳
بعد از آن در صدف سینه ایشان بصفا
فطرت هستی خود را گهری کردم و رفت ۴
بعد از آن ره سوی او بردم و چون ابن یمین
در امان گشتم و ترک دگری کردم و رفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١٢۴ - ز آنها که خبث باطن ایشانت ظاهرست
گوهر بعدی:شماره ١٢۶ - زهد و عفت کز صفات عاشقان صادقست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
