شماره ۲۹۵ - تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی

تا شد درست بر تو که پیمان شکسته ئی
ما را امید در دل و در جان شکسته ئی ۱

آنعهد نا درست که دشوار بسته شد
دستت درست باد که آسان شکسته ئی ۲

چون گوی بیقرار و چو چوگان خمیده ام
بر گوی ماه تا خم چوگان شکسته ئی ۳

تا پسته را بخنده شکر ریز کرده ئی
بر نازکی غنچه خندان شکسته ئی ۴

هر دل که در هوای تو عهدی درست داشت
مجموع را بزلف پریشان شکسته ئی ۵

تا زینت جهان ز رخ خوب داده ئی
بازار حور و روضه رضوان شکسته ئی ۶

دلرا که مهر روی تو پرورد بر کنار
دستی نه در میانه بدستان شکسته ئی ۷

تا از کمان غالیه گون تیر میزنی
در جان من نگر که چه پیکان شکسته ئی ۸

بر گو درست ابن یمین را که تا بر او
بی هیچ موجبی ز چه پیمان شکسته ئی ۹