خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیرات عشق بر دلش سخن می‌گوید. او از عناصر طبیعت مانند ماه، طوطی، سرو، و مشک برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و از درد عشق و مستی ناشی از آن می‌نالد. در پایان، شاعر به عشق الهی اشاره می‌کند و از نیاز خود به یاری خداوند سخن می‌گوید.

متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مستی عشق و درد فراق نیاز به درک عمیق‌تری از احساسات و تجربیات زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۲۴۷ - یا رب رخ دلدارست یا ماه تمامست این

یا رب رخ دلدارست یا ماه تمامست این
طوطی شکر افشان شد یا ذوق کلامست این ۱

خالش نگر و زلفش از بهر شکار دل
از مشک سیه دانه و ز غالیه دامست این ۲

در دایره خطش سطح مه تابان بین
از صبح دوم نوری در ظلمت شامست این ۳

گر راست همی پرسی کو چون قد او سروی
بر جای نماندست این طاوس خرامست این ۴

دل مست غم عشقش از بزم الست آمد
دیگر مدهیدش می زیرا که خرابست این ۵

در عشق تو مشتاقان پختند بسی سودا
اما نکند سودی چون نزد تو خامست این ۶

سر ابن یمین بر تن بهر قدمت دارد
از گردن این مفلس بردار که وامست این ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - نگارا عزم آن دارم که گر بر رغم اغیاران
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - یا رب گلست عارض زیبات یاسمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.