خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید. شاعر زیبایی معشوق را با تصاویری مانند ماه و آفتاب مقایسه می‌کند و عشق خود را غیرقابل کنترل توصیف می‌نماید. او از درد فراق و اشک‌های ناشی از آن می‌گوید و بر اهمیت وصال معشوق تأکید می‌کند. در پایان، شاعر از عاشق می‌خواهد که مانند پروانه به سوی معشوق بشتابد و تمام تعلقات دیگر را رها کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۹۴ - ای بخوبی عارضت ماه چکل
ای بخوبی عارضت ماه چکل
مه چه باشد آفتاب از تو خجل ۱
رسته دندانت در چشم منست
قطره های اشک از آن شد متصل ۲
دفع نتوان کرد عشقت را بعقل
هیچکس خورشید ننداید بگل ۳
روز محشر کس نپرداز بکس
من در آنساعت بحسنت مشتغل ۴
جز هوای وصل آن دلبر مخواه
ایدل ار خواهی هوای معتدل ۵
خیز چون ابن یمین پروانه وار
آتش شوقت چو گردد مشتعل ۶
در پی دلدار دست از دل بدار
وصل جانان جوی دست از جان گسل ۷
مه چه باشد آفتاب از تو خجل ۱
رسته دندانت در چشم منست
قطره های اشک از آن شد متصل ۲
دفع نتوان کرد عشقت را بعقل
هیچکس خورشید ننداید بگل ۳
روز محشر کس نپرداز بکس
من در آنساعت بحسنت مشتغل ۴
جز هوای وصل آن دلبر مخواه
ایدل ار خواهی هوای معتدل ۵
خیز چون ابن یمین پروانه وار
آتش شوقت چو گردد مشتعل ۶
در پی دلدار دست از دل بدار
وصل جانان جوی دست از جان گسل ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - بیا که شد چمن از آب ابرو آتش گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
