خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این شعر به زیبایی‌های طبیعت، به ویژه گل‌ها، و مقایسه آن‌ها با محبوب شاعر می‌پردازد. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های فراوان، گل‌ها را در برابر جمال محبوبش ناچیز می‌شمرد و از عشق و شیفتگی خود سخن می‌گوید.

این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر زیبایی‌شناسی و احساسات شاعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۹۳ - ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل

ای در زمانه حسن تو چون در بهار گل
ناید به پیش روی تو اندر شمار گل ۱

تا انتساب گل بتو کردند آمدست
خندان و سرخ روی سوی جویبار گل ۲

گل را چه نسبت است برویت چو ایمنست
در گلشن جمال تو ز آسیب خار گل ۳

از بس که سرخ و زرد بر آمد از آنکه شد
از روی لاله رنگ رخت شرمسار گل ۴

باد صبا حکایت حسنت بگل رساند
از رشک شد چو سنبل تر بیقرار گل ۵

و آن زر ساو بر طبق لعل فام کرد
تا بر سرت کند بتواضع نثار گل ۶

ای باغبان بیا و قد و خد او نگر
منشان بباغ سرو سهی و مکار گل ۷

آب روان و سبزه و جام شراب و رود
گر چه خوشند خوشتر ازین هر چهار گل ۸

اما بسان ابن یمین هم که عاشق است
با روی دلستانش نیاید بکار گل ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - ای شمع رخسار ترا پروانه خورشید فلک
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - ای بخوبی عارضت ماه چکل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.