خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند سرو، ماه، بنفشه و ارغوان برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و عشق عمیق خود را بیان می‌دارد. همچنین، شاعر به تأثیر این عشق بر روح و روان خود اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از شعر نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد.
شماره ۱۸۲ - خوش آنشعر سیه بر پرنیانش
خوش آنشعر سیه بر پرنیانش
بنفشه رسته گوئی ز ارغوانش ۱
چو قدش گر بود سروی ببستان
نتابد رخ چو ماه آسمانش ۲
و گر تابد چو رویش ز آسمان ماه
نباشد قد چو سرو بوستانش ۳
بچوگان گوی مه بر بود زلفش
درین دعوی نه بس شاهد رخانش ۴
ز عشقش گر چه خون شد دل ولیکن
نمیگویم بجز آرام جانش ۵
چه سود ابن یمین را پند چون شد
درین سودا زیان نقد روانش ۶
بنفشه رسته گوئی ز ارغوانش ۱
چو قدش گر بود سروی ببستان
نتابد رخ چو ماه آسمانش ۲
و گر تابد چو رویش ز آسمان ماه
نباشد قد چو سرو بوستانش ۳
بچوگان گوی مه بر بود زلفش
درین دعوی نه بس شاهد رخانش ۴
ز عشقش گر چه خون شد دل ولیکن
نمیگویم بجز آرام جانش ۵
چه سود ابن یمین را پند چون شد
درین سودا زیان نقد روانش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - در دلم کم زن ای پسر آتش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
