خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق خود مانند رنگ یاقوت‌گونه، بوی مشکین زلف‌ها و لعل لب‌هایش اشاره می‌کند. شاعر از بی‌قراری خود و آرزوی خوشبختی برای معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که حضور معشوق جهان را برایش زیبا کرده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۷۹ - رنگ یاقوت آبدارت خوش
رنگ یاقوت آبدارت خوش
بوی زلفین مشکبارت خوش ۱
در میان دو لعل گوهر بار
رشته در شاهوارت خوش ۲
بیقرارست زلف پرتابت
تاب زلفین بیقرارت خوش ۳
گر چه شد روزگارم از تو تباه
باد پیوسته روزگارت خوش ۴
بوی زلف تو وقت ما خوش کرد
وقت زلف سیاه کارت خوش ۵
جان بشکرانه در میان آرم
گر کشم باز در کنارت خوش ۶
در دل و جان من وطن داری
باد دائم در این دیارت خوش ۷
بی تو بیزارم از جهان که جهان
نیست بی روی چون بهارت خوش ۸
از تو ابن یمین غمی دارد
دارد آنرا بیادگارت خوش ۹
بوی زلفین مشکبارت خوش ۱
در میان دو لعل گوهر بار
رشته در شاهوارت خوش ۲
بیقرارست زلف پرتابت
تاب زلفین بیقرارت خوش ۳
گر چه شد روزگارم از تو تباه
باد پیوسته روزگارت خوش ۴
بوی زلف تو وقت ما خوش کرد
وقت زلف سیاه کارت خوش ۵
جان بشکرانه در میان آرم
گر کشم باز در کنارت خوش ۶
در دل و جان من وطن داری
باد دائم در این دیارت خوش ۷
بی تو بیزارم از جهان که جهان
نیست بی روی چون بهارت خوش ۸
از تو ابن یمین غمی دارد
دارد آنرا بیادگارت خوش ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
