شماره ۱۵۷ - ای گل نو به سفر رفته و سالی مانده

ای گل نو به سفر رفته و سالی مانده
ما ز اندوه میان تو خیالی مانده ۱

دل مهجور من از مویه چو مویی گشته
تن رنجور من از ناله چو نالی مانده ۲

بتمنای دهان تو همه عمر گذشت
وز تو ماراست همین فکر محالی مانده ۳

لعلت از گوهر کانیست نشانی داده
رویت از نسخه مانیست مثالی مانده ۴

رانده شاهی ز غمت اشک چو پروین هر دم
هر کجا از سم اسب تو هلالی مانده ۵