خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از عشق و جفای معشوق سخن می‌گوید. او از آتش عشق، خط زیبای معشوق، و رنج‌های ناشی از این عشق یاد می‌کند و به زیبایی‌های طبیعت و شراب نیز اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۵۶ - زهی عشقت آتش بجان در زده
زهی عشقت آتش بجان در زده
خطت کار خلقی بهم بر زده ۱
چه ما را به سنگ جفا میزنی
قدح با حریفان دیگر زده؟ ۲
رخت نانوشته خط سبز خویش
گل آتش در اوراق دفتر زده ۳
چو من در خمار می لعل تو
سبو را نگر دست بر سر زده ۴
گرو برده شاهی ز اقران به شعر
چو با اوستادان برابر زده ۵
خطت کار خلقی بهم بر زده ۱
چه ما را به سنگ جفا میزنی
قدح با حریفان دیگر زده؟ ۲
رخت نانوشته خط سبز خویش
گل آتش در اوراق دفتر زده ۳
چو من در خمار می لعل تو
سبو را نگر دست بر سر زده ۴
گرو برده شاهی ز اقران به شعر
چو با اوستادان برابر زده ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۵ - من از خاک درت رفتم، متاعم را بغارت ده
گوهر بعدی:شماره ۱۵۷ - ای گل نو به سفر رفته و سالی مانده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
