خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و سوز عشق و وفاداری به معشوق است. شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و خود را سگ معشوق میخواند که با داغ او محترم است. همچنین، به امید وصال و حضور در حریم معشوق اشاره میکند و از کعبه مقصود سخن میگوید که نشاندهنده جنبه عرفانی شعر نیز هست.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۳۴ - دلا ز عشق بتان چند یار غم باشیم
دلا ز عشق بتان چند یار غم باشیم
کجاست می که دمی غمگسار هم باشیم ۱
به سوز عشق تو گشتیم سر بلند، آری
سگ توئیم، به داغ تو محترم باشیم ۲
چو عاشقان به وفا جان کشند در پایت
امید هست که ما نیز در قدم باشیم ۳
ز تاب حادثه چون بگلسد کمند حیات
هنوز بسته آن زلف خم بخم باشیم ۴
چو هست کعبه مقصود کوی او، شاهی
روا مدار که محروم از آن حرم باشیم ۵
کجاست می که دمی غمگسار هم باشیم ۱
به سوز عشق تو گشتیم سر بلند، آری
سگ توئیم، به داغ تو محترم باشیم ۲
چو عاشقان به وفا جان کشند در پایت
امید هست که ما نیز در قدم باشیم ۳
ز تاب حادثه چون بگلسد کمند حیات
هنوز بسته آن زلف خم بخم باشیم ۴
چو هست کعبه مقصود کوی او، شاهی
روا مدار که محروم از آن حرم باشیم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - ما جان بتمنای تو در بیم نهادیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - ما از حریم وصل تو با خاک در خوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.