شماره ۱۲۶ - با تو عمری شد که لاف دوستداری میزنم

با تو عمری شد که لاف دوستداری میزنم
لاجرم اکنون ز هجرانت بکام دشمنم ۱

غنچه وار از دست دل خواهم گریبان چاک زد
چند سوزم لب بمهر و شعله در پیراهنم ۲

گفته ای: خون ریزمت دست ار بدامانم زنی
گر میسر میشود این کار، دستی میزنم ۳

تیغ آن قصاب را از خون من عار است و من
همچنان خود را میان کشتگان می افکنم ۴

آه دردآلود شاهی قصه دل باز گفت
از کباب من حکایت کرد و دود روزنم ۵