خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از درد عشق و جفای معشوق می‌گوید. شاعر از رنج‌های دلش سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند. همچنین، از طبیب دل‌های شکسته درخواست مرهمی دیگر می‌کند و به زیبایی‌های طبیعت مانند بلبل و گل اشاره می‌کند. در پایان، شاعر از گریه و اشک می‌گوید که حتی یک شبنم کوچک می‌تواند خانه‌ای را ویران کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۹ - ای هر دم از جفای تو دل را غمی دگر
ای هر دم از جفای تو دل را غمی دگر
عالم ز تو خراب و تو در عالمی دگر ۱
ایندم که در رکاب توام، خون من بریز
ترسم که عمر امان ندهد تا دمی دگر ۲
تیری زدی و ریش دل آسوده شد ز درد
هان! ای طبیب خسته دلان، مرهمی دگر ۳
بلبل ز شوق نعره زنان در حریم باغ
گل هر زمان به مجلس نامحرمی دگر ۴
شاهی، ز گریه سیل براین آب و گل مریز
کاین خانه پست میشود از شبنمی دگر ۵
عالم ز تو خراب و تو در عالمی دگر ۱
ایندم که در رکاب توام، خون من بریز
ترسم که عمر امان ندهد تا دمی دگر ۲
تیری زدی و ریش دل آسوده شد ز درد
هان! ای طبیب خسته دلان، مرهمی دگر ۳
بلبل ز شوق نعره زنان در حریم باغ
گل هر زمان به مجلس نامحرمی دگر ۴
شاهی، ز گریه سیل براین آب و گل مریز
کاین خانه پست میشود از شبنمی دگر ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۸ - ای به لطف از آب حیوان پاکتر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - سرو ما را هر زمان دل میکشد سوی دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
