خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که معشوق را ستایش می‌کند و از ناز و نیاز سخن میگوید. شاعر از زیبایی‌های معشوق و نیاز مردم به محبت او میگوید و توصیه می‌کند که جز دوست را نبینند. همچنین، از طبیعت و زیبایی‌های آن مانند ابر و غنچه یاد می‌کند و در پایان به صبر و توکل اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۹۷ - ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
من بهر محنتم، دگران را بنازدار ۱
جانا تو نازنینی و خلقی نیازمند
چشمی بناز جانب اهل نیاز دار ۲
از نقش کائنات مبین جز خیال دوست
یعنی ز غیر، دیده غیرت فرازدار ۳
تر شد بساط هر چمن از گریه های ابر
با غنچه گو که لب به شکر خنده بازدار ۴
شاهی، به جد جهد چو کاری نساختی
بنشین و دیده بر کرم کارساز دار ۵
من بهر محنتم، دگران را بنازدار ۱
جانا تو نازنینی و خلقی نیازمند
چشمی بناز جانب اهل نیاز دار ۲
از نقش کائنات مبین جز خیال دوست
یعنی ز غیر، دیده غیرت فرازدار ۳
تر شد بساط هر چمن از گریه های ابر
با غنچه گو که لب به شکر خنده بازدار ۴
شاهی، به جد جهد چو کاری نساختی
بنشین و دیده بر کرم کارساز دار ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - دل که پیش تو راز میگوید
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - ای به لطف از آب حیوان پاکتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
