خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به زیباییهای ظاهری و معنوی اشاره دارد و از دردهای عاشقانه و امید به گشایش درهای جدید در زندگی سخن میگوید. همچنین، تأکید میکند که ناامیدی نزد اهل طریقت ناپسند است و زیباییهای طبیعت را بهعنوان نشانههایی از حسن الهی تفسیر میکند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و معنوی نیاز به درک بالاتری از زندگی دارند.
شماره ۷۹ - خوبرویان چو خدنگ نظری بگشایند
خوبرویان چو خدنگ نظری بگشایند
بسر هر مژه خون از جگری بگشایند ۱
پرده دار حرم از دردکشان فارغ و ما
چشم بنهاده که از غیب دری بگشایند ۲
نا امیدی بر ارباب طریقت کفر است
گر دری بسته شد ای دل، دگری بگشایند ۳
گر نه از نسخه حسنت ورقی میطلبند
دفتر گل ز چه رو هر سحری بگشایند؟ ۴
شاهی اندیشه آن زلف مکن بیش، که آن
نیست رازی که به هر بیخبری بگشایند ۵
بسر هر مژه خون از جگری بگشایند ۱
پرده دار حرم از دردکشان فارغ و ما
چشم بنهاده که از غیب دری بگشایند ۲
نا امیدی بر ارباب طریقت کفر است
گر دری بسته شد ای دل، دگری بگشایند ۳
گر نه از نسخه حسنت ورقی میطلبند
دفتر گل ز چه رو هر سحری بگشایند؟ ۴
شاهی اندیشه آن زلف مکن بیش، که آن
نیست رازی که به هر بیخبری بگشایند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - وقت گل، خوبان چو بزم عیش در صحرا نهند
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - سرو تو مگر ز پا نشیند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.