شماره ۶۷ - گر من از خاک درت رفتم، دل شیدا بماند

گر من از خاک درت رفتم، دل شیدا بماند
تن روان شد بر طریق عزم و جان آنجا بماند ۱

من خود آواره شدم، لیکن دل درمانده را
پرسشی میکن، که در کویت تن تنها بماند ۲

عاشقان را در غمت دل رفت و درد دل نرفت
خستگان را در فراقت سرشد و سودا بماند ۳

ساربان بر قصد دوری میزند طبل رحیل
گو بران محمل، که ما را خاری اندر پا بماند ۴

ای صبا، از روی یاری با رفیق ما بگوی
رو که شاهی را نظر بر صورت زیبا بماند ۵