خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عشق و شیدایی، دوری از عقل و عاقلان، و ناامیدی از وصال معشوق را بیان می‌کند. شاعر از ساقی و صبا می‌خواهد تا او را در این راه یاری کنند و از عشق نافرجامش می‌نالد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، نیاز به درک ادبیات کلاسیک فارسی و بلوغ فکری برای درک مضامین پیچیده‌ی شعر.
شماره ۶۶ - چو ساقی آن قدح لاله گون بگرداند
چو ساقی آن قدح لاله گون بگرداند
دلم خیال لبش در درون بگرداند ۱
صبا ز لعل تو تا غنچه را دهد بویی
هزار بار دلش را بخون بگرداند ۲
به پیر عقل بگوئید، تا برای خدا
عنان ز صحبت اهل جنون بگرداند ۳
گرفتم آنکه براند رقیبم از در تو
دل مرا ز وفای تو چون بگرداند؟ ۴
ز لوح وصل چه خواند به بخت بد، شاهی
مگر نوشته گردون دون بگرداند ۵
دلم خیال لبش در درون بگرداند ۱
صبا ز لعل تو تا غنچه را دهد بویی
هزار بار دلش را بخون بگرداند ۲
به پیر عقل بگوئید، تا برای خدا
عنان ز صحبت اهل جنون بگرداند ۳
گرفتم آنکه براند رقیبم از در تو
دل مرا ز وفای تو چون بگرداند؟ ۴
ز لوح وصل چه خواند به بخت بد، شاهی
مگر نوشته گردون دون بگرداند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵ - چو شمشاد قدت در گلشن آمد
گوهر بعدی:شماره ۶۷ - گر من از خاک درت رفتم، دل شیدا بماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
