خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق و دل‌بستگی سخن می‌گوید. شاعر از غم و جنون ناشی از عشق شکایت دارد و اشاره می‌کند که عشق او را به غم و اندوه نامزد کرده است. همچنین، از بی‌قراری و میل به معشوق با قدی بلند مانند سرو صحبت می‌کند.
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۵۴ - دل زلف ترا گرفت، بد کرد
دل زلف ترا گرفت، بد کرد
شبگیر بد از برای خود کرد ۱
ایام بخون من کمین داشت
خاصه که غم تواش مدد کرد ۲
ما را به جنون چه جای طعنه
پیش تو که دعوی خرد کرد؟ ۳
زد قرعه بنام هر کسی عشق
ما را به غم تو نامزد کرد ۴
شاهی چو صبا دمی نیاسود
تا میل بتان سرو قد کرد ۵
شبگیر بد از برای خود کرد ۱
ایام بخون من کمین داشت
خاصه که غم تواش مدد کرد ۲
ما را به جنون چه جای طعنه
پیش تو که دعوی خرد کرد؟ ۳
زد قرعه بنام هر کسی عشق
ما را به غم تو نامزد کرد ۴
شاهی چو صبا دمی نیاسود
تا میل بتان سرو قد کرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - مرا عشقت از ره برون میبرد
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - گرم عشقت عنان دل نگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
