غزل ۴۵۴ - چون دف تر ناله از بیداد کمتر می کنم

چون دف تر ناله از بیداد کمتر می کنم
میکشم جور و تغافل در برابر میکنم ۱

سرنوشتم گر شهادت نیست در کویت چرا
بوی خون می آید از خاکی که بر سر می کنم ۲

بسکه هر دم می رسد فوج بلائی بر سرم
گر کشم آهی خیال گرد لشکر می کنم ۳

آنقدر کالماس بر داغم سپهر افشانده است
من نمک از گریه شب در چشم اختر می کنم ۴

می برم با خود لباس داغ حسرت را بخاک
پیش بینم فکر عریانی محشر می کنم ۵

زاهدان عهد ما معیار حق و باطلند
هر چه را منکر شوند این قوم باور می کنم ۶

سرکشی ها را غبار از سر اگر بیرون کند
خویش را با خاک در پستی برابر می کنم ۷

رشته از گوهر بخود می بالد و تن از سخن
گر گویم علاج جسم لاغر می کنم ۸

در جهان دائم نشان تیر انکارم کلیم
گر ز مصحف چامه ناموس در بر می کنم ۹