غزل ۲۵۲ - از آن بچشم ترم بیحجاب می آید

از آن بچشم ترم بیحجاب می آید
که کار آینه گاهی ز آب می آید ۱

اگرچه دیده بپایت نمی توانم سود
خوشم که اشک منت تا رکاب می آید ۲

چو بینمت نتوانم که ضبط گریه کنم
زدود زلف بچشم من آب می آید ۳

بملک حسن کسی با تو روبرو نشود
سخن در آینه و آفتاب می آید ۴

حیا بگوشه آن چشم مست جا کرده
چو زاهدیکه ببزم شراب می آید ۵

ز کشت سوخته ام بسکه دود می خیزد
سرشک رحم بچشم سحاب می آید ۶

بکار و بار جهان دیده را دگر مگشا
چه فال عافیت از این کتاب می آید ۷

کدام خرمن گل را کشیده در آغوش
کز آب آینه بوی گلاب می آید ۸

جواب نامه همین پاره کردنست کلیم
مگو که قاصد ما بی جواب می آید ۹