غزل ۹۵ - ما را طپیدن از غم دنیا شعار نیست

ما را طپیدن از غم دنیا شعار نیست
صد شکر کاب طینت ما موج دار نیست ۱

بی جذبه جنون نرسد کس به هیچ جا
سالک به راه ماند اگر نی سوار نیست ۲

روشندلان حباب سفت دیده بسته اند
روزن چه احتیاج اگر شیشه تار نیست ۳

آن را که دل ز مشرب منصور آب خورد
کشکول فقر را به جز از چوب دار نیست ۴

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر
شاخ بریده را نظری بر بهار نیست ۵

دل را که باشد آتش شوقی، به غم چه کار
آیینه ی گداخته جای غبار نیست ۶

مجلس فروز گبر و مسلمان یک آتشست
در سنگ دیر و کعبه بجز یک شرار نیست ۷

لوح مزار خویش ز دیوان خود کنم
یعنی مرا به غیر سخن یادگار نیست ۸

در گلشنی که عشق بود باغبان کلیم
جز آشیان سوخته بر شاخسار نیست ۹