غزل ۸۳ - جز از غبار مذلت دلم جلا نگرفت

جز از غبار مذلت دلم جلا نگرفت
بخاک تا نفتاد این گهر صفا نگرفت ۱

ز دستبرد حوادث گریخت یک سر تیر
هدف بدشت بلا نیز جای ما نگرفت ۲

رمیده اند چنان از خط هواداران
که زلف جانب رخساره ترا نگرفت ۳

شکار نعمت دنیا نمی شود قانع
بلی ز دانه فشانی کسی هما نگرفت ۴

زکینه جوئی ما دشمنان ملول شدند
ولی هنوز دل دوست از جفا نگرفت ۵

زعشق رنگ نداری بدوست رو منما
سرشک اگر زرخت رنگ کهربا نگرفت ۶

براه فقر و فنا منت از کسی داریم
که گر ز پای فتادیم دست ما نگرفت ۷

اصول رقص سپند از نهاد او مطلب
کسی کز آبله اخگر بزیر پا نگرفت ۸

کلیم یک ره از آن شوخ زود سیر بپرس
وفا چه کرد که در خاطر تو جا نگرفت ۹