غزل ۴۳ - تا خانمان ما همه بر باد داده آب

تا خانمان ما همه بر باد داده آب
مانند اشک از نظر ما فتاده آب ۱

چیزیکه متصل بود امروز، اشک ماست
اجزای دهر را همه از هم گشاده آب ۲

دیوار و در، فتاده چو مستان بهر طرف
کردست در نهاد جهان کار باده آب ۳

جز خانه حباب دگر منزلی نماند
تا روی در خرابی عالم نهاده آب ۴

چون آفتاب سرزده آید بخانه ها
مانند فرش در همه منزل فتاده آب ۵

دایم ز آب مدحت نواب خان تر است
کس چون کلیم تیغ زبان را نداده آب ۶