متن شعری است که در آن شخصی از معصومان درباره دین و شخصی که در عرب ادعایی دارد سوال میکند. پاسخ داده میشود که این ادعا الهی است و از سیاهی و سپیدی فراتر است. سپس به اهمیت دین حق و عدم بازی با آن اشاره میشود. در ادامه، از شخصیتهای تاریخی مانند پرویز و احمدی یاد میشود و از گنج سخن و نکات حکیمانه صحبت میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی، فلسفی و تاریخی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم دینی و ادبی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و اشارات تاریخی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۱۰۸ - در نبوت پیغمبر اکرم
ملک پرسیدش از تاج رسالت ۱
که شخصی در عرب دعوی کند کیست؟
به نسبت دین او با دین ما چیست؟ ۲
جوابش داد کان حرف الهی
برونست از سپیدی و سیاهی ۳
به گنبد در کنند این قوم ناورد
برون از گنبد است آواز آن مرد ۴
نه ز انجم گوید ونز چرخ اعلاش
که نقشند این دو او شاگرد نقاش ۵
کند بالای این نه پرده پرواز
نیم زان پرده چون گویم از این راز ۶
مکن بازی شها با دین تازی
که دین حق است و با حق نیست بازی ۷
بجوشید از نهیب اندام پرویز
چو اندام کباب از آتش تیز ۸
ولی چون بخت پیروزی نبودش
صلای احمدی روزی نبودش ۹
چو شیرین دیدکان دیرینه استاد
در گنج سخن بر شاه بگشاد ۱۰
ثنا گفتش کهای پیر یگانه
ندیده چون توئی چشم زمانه ۱۱
چو بر خسرو گشادی گنج کانی
نصیبی ده مرا نیز ار توانی ۱۲
کلیدی کن نه زنجیری در این بند
فرو خوان از کلیله نکتهای چند ۱۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.