مرد موبد رازی را بیان میکند که مربوط به شخصی است که در حجله ناز با عروسی زیبا مانند ماه است. این شخص از زیبایی او دیوانه شده و نمیتواند از او دل بکند، اما در نهایت از دیوانگی او میگریزد. سپس افراد در مورد این موضوع بحث میکنند و به این نتیجه میرسند که راز مرده را تنها پیامبران میدانند و آن را به نامحرم نمیگویند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، موضوعات مطرح شده مانند عشق، دیوانگی و رازهای نهفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده و نامفهوم باشد.
بخش ۱۰۷ - تمثیل موبد چهارم
به شخصی ماند اندر حجله ی ناز ۱
عروسی در کنارش خوب چون ماه
بدو دریافته دیوانگی راه ۲
نه بتوان خاطر از خوبیش پرداخت
نه از دیوانگی با وی توان ساخت ۳
هم آخر چون شود دیوانگی چیر
گریزد مرد از او چون آهو از شیر ۴
در این اندیشه لختی قصه راندند
ورق نادیده حرفی چند خواندند ۵
چو میمردند میگفتند هیهات
کزین بازیچه دور افتاد شهمات ۶
ز مرده هر کسی افسانه راند
نمرده راز مرده کس نداند ۷
مگر پیغمبران کایشان امینند
به نامحرم نگویند آنچه بینند ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.