خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

راوی از خواجه امام ظهیر الدین اسعد قشیری نقل می‌کند که به دلیل بدهی هفتصد دیناری به صوفیان در نیشابور، قصد سفر به لشکرگاه در مرو را داشت. در میهنه، فرزندان شیخ بوسعید او را نگه داشتند و از او پذیرایی کردند. پس از مدتی توقف، هنگامی که در مشهد به تربت شیخ رسید، تجربه‌ای روحانی داشت و شیخ را به صورت عینی دید که به او گفت به نیشابور بازگردد زیرا مقصودش آنجا حاصل می‌شود. او بازگشت و در خانقاه ساکن شد. به برکت شیخ، بدهی‌اش پرداخت شد و در آن سال درآمد خوبی برای خانقاه به دست آمد.

متن شامل مفاهیم عرفانی و تجربه‌های روحانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین درک عمیق‌تر از مفاهیم تصوف و کرامات اولیا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

ازخواجه امام ظهیر الدین اسعد قشیری شنیدم، کی نبیرۀ استاد امام بود، کی گفت مرادر نشابور از جهت صوفیان هفتصد دینار نشابوری قرض افتاده بود، عزم لشکرگاه کردم و لشکر بمرو بود، چون بمیهنه رسیدم فرزندان شیخ بوسعید مرا بازگرفتند چند روزها، و بسیاری مراعات کردند چون مدتی مقام کردم و کارها ساختم تا بمرو روم و پای افزار بپوشیده بودم و برین اندیشه در مشهد شدم، چون چشمم بر تربت شیخ افتاد سر در پیش افکندم و چشم بر هم نهادم،گفتی جملۀ حجابها از پیش چشم من برخاست، شیخ رادیدم معاینه کی مرا می‌گفت این که تو می‌کنی پدرت کرد یا جدت کرد؟ برو، بازگرد و بنشین کی هم آنجا مقصود حاصل آید. من بیرون آمدم و گفتم ستور بازدهید و کری بازستانید، کری تا بنشابور گیرید. من بازگشتم و بنشابور آمدم و در خانقاه بنشستم، حقّ سبحانه و تعالی چنان ساخت که هم در آن ماه هفتصد دینار نشابوری وام گزارده شد و آن سال چندان فتوح بود کی بیرون خرج خانقاه چند مستغل نکو از جهت خانقاه راست شد و هیچ سال مرا معیشت بدان فراخی و خوشی نبود به برکت همت و اشارت شیخ قدس اللّه روحه العزیز.

«محمد بن منور»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir