در این متن، شهباز محبت از شجر عزت پرواز میکند و به مراتب مختلفی مانند عرش، کرسی، بهشت و خاک میرسد. در هر مرحله، چیزی میبیند و از آن میگذرد تا به خاک میرسد و محنت را تجربه میکند. کروبیان از او سوال میکنند که چرا با خاک آشنا شده است، و او پاسخ میدهد که محبت و دردش را با خاک تقسیم میکند. در پایان، عشق به عنوان نیرویی توصیف میشود که همه چیز را زیر و زبر میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
فصل ۴۷
تا چند مرا زیر و زبر داری تو
وز عالم خویش برگذر داری تو ۲
با این همه مر مراهمین بس باشد
کز درد دلم مها خبر داری تو ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.