میر عبداللّه، معروف به میر عبداللّه مشکین قلم، از محققان برجسته بود که در خط نسخ مهارت داشت. نسب او به شاه نعمت‌اللّه ولی می‌رسید و اجدادش از هندوستان به ایران مهاجرت کرده بودند. او در علم، فضل، اخلاق و سلوک مقامی والا داشت و در هند شهرت یافت. دو فرزندش به نام‌های میر محمدمؤمن (عرشی) و میر صالح کشفی از نویسندگان بودند. او در 63 سالگی در سال 1063 هجری در اجمیر درگذشت. برخی از اشعار او نیز در متن ذکر شده‌است.
متن حاوی اطلاعات تاریخی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد. همچنین، برخی مفاهیم عرفانی و اشارات ادبی نیاز به درک بالاتری دارند.
بخش ۱۶۵ - وصفی کرمانی قُدِّسَ سِرِّه
مردمان را به چشم وقت نگر
وز خیال پریر و دی بگذر ۲
٭٭٭ ۳
ناف آهو نخست خون بوده است
سنگ بوده است ز ابتدا گوهر ۴
کهتران مهتران شوند به عمر
کس نزاده است مهتر ازمادر ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
