این متن عرفانی بیانکننده وابستگی کامل به معشوق الهی و بیقراری عاشق در راه عشق است. شاعر از بیخودی در عشق، وحدت وجود، و بیاعتباری دنیا سخن میگوید.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۶۳ - ما را به جهان جز به تو کاری نبود
جز بر کرمت امیدواری نبود ۱
بیتابی عاشق بود از قلب سلیم
زیرا که سلیم را قراری نبود ۲
مست تو بجز دم ز انا الحق نزند
در خاطرش اندیشۀ داری نبود ۳
دل نخلۀ طور است چه غوغا کو را
جز سر انا الحق برو باری نبود ۴
آئینۀ دل را که ز وحدت صافی است
جز کثرت موهوم غباری نبود ۵
در کون و مکان دائرۀ وحدت را
جز نقطۀ دل هیچ مداری نبود ۶
آن سینه که سینای تجلای تو شد
در پرده در پس اختیاری نبود ۷
از بادۀ عشق هر که گردید خراب
بر لاف و گزافش اعتباری نبود ۸
در بزم شراب و ساقی گلرخ یار
البته امید هوشیاری نبود ۹
جانا نظری مفتقر کوی ترا
جز فقر و فنادار و نداری نبود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.