این شعر عاشقانه و عرفانی به بیان تأثیر عشق و ارتباط با معشوق میپردازد. شاعر از قدرت عشق سخن میگوید که چگونه میتواند جهان را دگرگون کند و حتی بر عرش معلی تأثیر بگذارد. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند «دنا فتدلی» و «بلی» در الست دارد که نشاندهندهی سیر و سلوک عرفانی است. در نهایت، شعر به عشق مجنون و لیلی اشاره میکند که نماد عشق بیقید و شرط است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اشارات عرفانی برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۹ - هر کس بتو دست تولی زد
پا بر سر عرش معلی زد ۱
تا با تو دلم همدم شد، دم
از سرّ «دنا فتدلی» زد ۲
هر کس که «بلی» گو شد ز الست
در نقش جهان رقم «لا» زد ۳
از روی مه تو فروغی بود
برقی که از طور تجلی زد ۴
از شعلۀ روی تو عالم سوخت
آتش در بنده و مولی زد ۵
بی عشق تو گمره هر که قدم
در وادی صائم و صلی زد ۶
دل به تو هر که تسلی داد
عشق تو قلم بتسلی زد ۷
شد مفتقر شیدا مجنون
در عشق تو نغمه ز لیلی زد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.