این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از دردها و آرزوهای خود سخن میگوید و به دنبال تسلی و یار است. او خود را بلبلی شورانگیز و بخشی از گلشن وحدت میداند و از بخت نشسته و آرزوی وصال یار میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳ - ای مرهم سینۀ خستۀ ما
وی مونس قلب شکستۀ ما ۱
ما بلبل شورانگیز توایم
ای تازه گل نو رستۀ ما ۲
در نغمه گری دستان تواند
در گلشن وحدت دستۀ ما ۳
پیوسته بود با نفخۀ صور
این زمزمۀ پیوستۀ ما ۴
برخاسته تا افق گردون
فریاد ز بخت نشستۀ ما ۵
کی حلقه شود در گردن یار
این دست بگردن بستۀ ما ۶
از مفتقر این غوغا چه عجب
وز این غزل برجستۀ ما ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.