خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، به بیان فراز و نشیب‌های زندگی، از تولد تا مرگ، می‌پردازد. شاعر از آغاز حیات، نعمت‌ها و مصائب زندگی، دوری و هجران، و در نهایت رسیدن به آرامش سخن می‌گوید. او از ناعادلانه بودن جهان و تقدیر شوم خود شکایت دارد، اما در عین حال به لطف و رحمت الهی نیز اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند شکایت از روزگار و ناعادلانه بودن جهان ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.
شماره ۱۲۳ - از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
از ازل در رحم آنگه که حیاتم دادند
یک‌نفس چاشنی عمر ثباتم دادند ۱
بزم آفاق نمودند به من چون شطرنج
آن زمان جای در این عرصه ماتم دادند ۲
صبر و آرام و دل و هوش ز من بگرفتند
وانگه از خط بناگوش براتم دادند ۳
دوری و ظلمت هجران بنمودند اول
بعد از آن ره به سوی آب حیاتم دادند ۴
لقمه‌ام را همه با خون جگر اندودند
ظاهراً توشه هستی به زکاتم دادند ۵
همچو قصاب ز حافظ طلبیدم یاری
تا که همدوشی آن شاخ نباتم دادند ۶
یک‌نفس چاشنی عمر ثباتم دادند ۱
بزم آفاق نمودند به من چون شطرنج
آن زمان جای در این عرصه ماتم دادند ۲
صبر و آرام و دل و هوش ز من بگرفتند
وانگه از خط بناگوش براتم دادند ۳
دوری و ظلمت هجران بنمودند اول
بعد از آن ره به سوی آب حیاتم دادند ۴
لقمه‌ام را همه با خون جگر اندودند
ظاهراً توشه هستی به زکاتم دادند ۵
همچو قصاب ز حافظ طلبیدم یاری
تا که همدوشی آن شاخ نباتم دادند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - چون خونم از دو دیده گریان روان شود
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - لب‌تشنه نیاز چو بی‌تاب می‌شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
