شماره ۱۲۲ - چون خونم از دو دیده گریان روان شود

چون خونم از دو دیده گریان روان شود
مژگان ز اشک شاخ گل ارغوان شود ۱

روشن کند چراغ رخش نور آفتاب
روشن چو شمع محفل روحانیان شود ۲

سربرنگیرم از ره کنعان به راه تو
تا خاک من غبار ره کاروان شود ۳

مردیم با وجود که یک جو نداشت مهر
فریاد از آن زمان که به ما مهربان شود ۴

از بس که گفتم و نشنیدم جواب از او
نزدیک شد دمی که زبان استخوان شود ۵

بر وصل نارسیده مرا شرم آب کرد
قصاب چیست چاره چو آتش عیان شود ۶