خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از دردها و رنجهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از شکستهای دل، ناپایداری دنیا، و عشق ناکام مینالد و به خواننده توصیه میکند که از تعلقات دنیوی دل بکند. همچنین، اشارهای به غمزه یار و تأثیر آن بر شاعر دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و شکست عاطفی نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شماره ۸۳ - خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است
خوشه خرمن ما را دل صد چاک بس است
آب این مزرعه را دیده نمناک بس است ۱
آسیایی نبود دیده ما را در کار
به شکست دل ما گردش افلاک بس است ۲
فارغ از گرمی بیصرفه این بزمگهایم
بهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است ۳
بیثبات است، ز اسباب جهان دل برگیر
شد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است ۴
چو به وصلش رسی ای دل طمع خام مکن
شدی ای صید تو تا بسته فتراک بس است ۵
نیست قصاب پی قتل تو تیغی لازم
غمزه یار چو گردید غضبناک بس است ۶
آب این مزرعه را دیده نمناک بس است ۱
آسیایی نبود دیده ما را در کار
به شکست دل ما گردش افلاک بس است ۲
فارغ از گرمی بیصرفه این بزمگهایم
بهر دلسوزی ما شعله ادراک بس است ۳
بیثبات است، ز اسباب جهان دل برگیر
شد چون این آینه از زنگ هوس پاک بس است ۴
چو به وصلش رسی ای دل طمع خام مکن
شدی ای صید تو تا بسته فتراک بس است ۵
نیست قصاب پی قتل تو تیغی لازم
غمزه یار چو گردید غضبناک بس است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - تن چه باشد چاردیوار بنای عاریت
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - روی بر آیینه ز آن رخسار میگویم حدیث
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.