شماره ۷ - تا گشود از بهر گفتاری لب خاموش را

تا گشود از بهر گفتاری لب خاموش را
در شکر آمیخت آن اهل زمرّدپوش را ۱

روز اول کرد ما را چشم مست او خراب
باده‌پیمایی نشاید ساقی مدهوش را ۲

تشنه نیسان چو مردان سعادتمند باش
چون صدف پر ساز از درّ معانی گوش را ۳

متصل در سینه باید تیر آهی داشتن
چون کمان خالی نگردان از خدنگ آغوش را ۴

کام شیرین بی گزند از شهد نتوان ساختن
نیش می‌گیرد ز لب‌ها ترجمان نوش را ۵

چشم بر دست کسان قصاب چون مینا مدار
چون قدح گردان تهی از بار منت دوش را ۶