شماره ۱۱۵ - چند جانم پس زانوی عنا بنشیند

چند جانم پس زانوی عنا بنشیند
همدم درد به امّید دوا بنشیند ۱

چون دل و دیده ام از آتش و آب است خراب
گر درآید ز درم دوست کجا بنشیند ۲

یک دم اندر طلب دوست ز پا ننشینم
عاشق دلشده بی دوست چرا بنشیند ۳

ای بسا فتنه که از هر طرفی برخیزد
بهر آن گوشه که آن فتنه ما بنشیند ۴

کس چه داند که چه خیزد دل مشتاقان را
دوست هر جای که برخیزد و یا بنشیند ۵

ای که چون بنشستی سرو به خدمت برخاست
باز اگر برخیزی سرو ز پا بنشیند ۶

آتشی در دلم از هجر تو افروخته است
یک نفس پیش دلم بنشین تا بنشیند ۷

روی تو قبله دلهاست مپوشان زین بیش
تا هر آن کس که ببیند به دعا بنشیند ۸

چون جلال از پی وصلت ز سر جان برخاست
تا به کف نآرد وصل تو، کجا بنشیند ۹