شماره ۶۲ - چون مرا بر رخ خوبت نظر افتاد

چون مرا بر رخ خوبت نظر افتاد
آتش عشق توام در جگر افتاد ۱

پای چون در ره عشق تو نهادم
در سرِ من هوس ترک سر افتاد ۲

جان ز من خواسته ای بر تو فشانم
چون ترا چشم بر این مختصر افتاد ۳

بر رخم دیده هر آن قطره که بارید
گوهری بود که بر روی زر افتاد ۴

پیش ازین رسم تو دلجویی ما بود
خود چه افتاد که این رسم بر افتاد ۵

چون گهر رسته دندان تو دیدم
گوهر اشک خودم از نظر افتاد ۶

در چمن سرو چو بالای ترا دید
شد سراسیمه و از پای درافتاد ۷

آمد از طالع خود نیک غریبم
که ترا نزد غریبان گذر افتاد ۸

چون جلال از ازل آمد به جهان مست
لاجرم تا به ابد بی خبر افتاد ۹