شماره ۲۶ - شب رو خونی که از چشمم به دور افتاده است

شب رو خونی که از چشمم به دور افتاده است
کردمش جا در کنار خود که مردم زاده است ۱

گرچه پروردم به خون دل من او را در دو چشم
آن جگر گوشه به خون هر دم گواهی داده است ۲

می خورندم همچو ساغر خون مدام این همدمان
همدم صافی درون در دور جام باده است ۳

سر نهادم تا سر زلف تو آوردم به دست
در زمانه یک سر مو رایگان ننهاده است ۴

صبحدم برخاست شور از مجلس روحانیان
باد از زلفش عجب گر حلقه ای نگشاده است ۵

پیش عیّاران مگر رفته ست چشم مست تو
خواب مستی می کند ترکی عجب دل ساده است ۶

شد تنم مویی وزان موجز خیالی هم نماند
تا مرا موی میانت در خیال افتاده است ۷

ناله و اشکم رباب است و شراب و دل کباب
راستی اسباب عیشم سر به سر آماده است ۸

از ثبات بندگیّت یافت آزادی جلال
سرو چون ثابت قدم شد نام او آزاده است ۹