خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف معشوق و جمال او میپردازد. شاعر با بهکارگیری عناصر طبیعی مانند ماه، خورشید و نور، عظمت و زیبایی معشوق را به تصویر میکشد و احساسات عمیق خود را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییشناسی و ادبی این متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱ - ای جبینت ماه و رویت آفتاب
ای جبینت ماه و رویت آفتاب
می فتد بر خاک کویت آفتاب ۱
گرد عالم هست سرگردان چون من
روز و شب در جست و جویت آفتاب ۲
فتنه می یابد ز مویت روزگار
نور می گیرد ز رویت آفتاب ۳
روز بر ما تیره و شب شد دراز
تا نهان شد زیر مویت آفتاب ۴
روز و شب می سوزد و جان می دهد
همچو شمع از آرزویت آفتاب ۵
کس نباشد مرد میدانت که هست
عنبرین چوگان و گویت آفتاب ۶
می روی وز دور مانند جلال
چشم می دارد به سویت آفتاب ۷
می فتد بر خاک کویت آفتاب ۱
گرد عالم هست سرگردان چون من
روز و شب در جست و جویت آفتاب ۲
فتنه می یابد ز مویت روزگار
نور می گیرد ز رویت آفتاب ۳
روز بر ما تیره و شب شد دراز
تا نهان شد زیر مویت آفتاب ۴
روز و شب می سوزد و جان می دهد
همچو شمع از آرزویت آفتاب ۵
کس نباشد مرد میدانت که هست
عنبرین چوگان و گویت آفتاب ۶
می روی وز دور مانند جلال
چشم می دارد به سویت آفتاب ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - هر آن کس که دیده ست آن خاک پا
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - حدیث عشق میسّر کجا شود به کتابت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.