خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از دلهای پریشان و رنجیده سخن میگوید و به عشق و رنجهای ناشی از آن اشاره میکند. او از زلف یار به عنوان نمادی از آشفتگی و از دست دادن صبر و قرار یاد میکند و گناهان عاشقانه را به گردن میگیرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵ - ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریش
ای برده قرار و صبر و تاب از دل ریش
لرزان به سر موی تو دلهای پریش ۱
دادی سر زلفین مسلسل بر باد
صد خون خطا فکندی از گردن خویش ۲
لرزان به سر موی تو دلهای پریش ۱
دادی سر زلفین مسلسل بر باد
صد خون خطا فکندی از گردن خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - حاشا که به چشم من شبی خواب آید
گوهر بعدی:شماره ۶ - در بزم می از لطافت جام و مدام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.