شماره ۱۰ - از حد گذشت جلوه فروهل نقاب را

از حد گذشت جلوه فروهل نقاب را
زین تیره روز تر مپسند آفتاب را ۱

معذورمی ایصنم همه گر تندی است وجور
مستی و از خطا نشناسی صواب را ۲

میگفت دل چو میزدمش بوسه بر دهان
باید کشید تلخی این شکر اب را ۳

تا شست چشم مست تو تیر و کمان گرفت
از چشم فتنه برد تمنای خواب را ۴

گفتم میانه دولت چیست گفت هیچ
ای من ببوسم آن لب شیرین جواب را ۵

بردی چو هوش من ز سر ایدوست دستگیر
دانی که اختیار نباشد خراب را ۶

هرگز درم درآید و پندارمش که اوست
چون تشنه ای که آب شمارد سراب را ۷

رشگ آیدم که افتد از او سایه بر زمین
ای آسمان دریچه به بند آفتاب را ۸

زاهد ز ذوق حور برقص است و در نماز
دیگر مگو که عشق نباشد دواب را ۹

نیر شکیب از او بتغافل توان نمود
از یاد تشنه گر بتوان برد آب را ۱۰