خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از کنار گذاشتن زندگی زاهدانه و ریاکارانه سخن می‌گوید و به زندگی عاشقانه و مستانه در کوی مغان روی می‌آورد. او از تسبیح و سجاده و خرقه‌های ناموس دوری می‌کند و به باده‌نوشی و عشق می‌پردازد. این متن بیانگر رهایی از قیدوبندهای ظاهری و رسیدن به حقیقت وجودی است.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشی و مستی نیازمند درک مناسب از زمینه‌های فرهنگی و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۸ - از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم

از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم
در کوی مغان با می و معشوق نشستیم

سجّاده و تسبیح بیکسوس فکندیم
در خدمت ترسا بچه زنّار ببستیم

در مصطبع ها خرقه ناموس دریدیم
در میکده ها توبه سالوس شکستیم

از دانه تسبیح شمردن برهیدیم
وز دام صلاح و ورع و زهد بجستیم

در کوی مغان نیست شدیم از همه هستی
چون نیست شدیم از همه هستی، همه رستیم

زین پس مطلب هیچ زما دانش و فرهنگ
ای عاق ل هشیار که ما عاشق و مستیم

ما مست و خرابیم و طلبکار شرابیم
با آنکه چو ما مست و خراب است خوشستیم

المنته لله که ازین نفس پرستی
رستیم بکلی و کنون باده پرستیم

تا مغربی از مجلس ما رخت بدر برد
او بود حجاب ره ما رفت برستیم
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - بر دو عالم پادشاهی میکنم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - ما مست و خراب چشم یاریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.