شماره ۴۱ - مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایت

مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایت
نهایت همه دلها به پیش دوست هدایت ۱

چو برزخی که بود در میان ظاهر و باطن
میان ختم نبوت فتاده است ولایت ۲

ازوست بر همه جانها فروغ تاب تجلی
ازوست بر همه دلها ظهور نور هدایت ۳

روان او ز تصور گذشته است و تفکر
عیان او ز خبر وارهیده است و حکایت ۴

علوم او ز طریق تجلی است و تدلی
نه از طریقه عقل است و بخت و نقل روایت ۵

دلیکه عرش و نظرگاه ذات پاک قدیمست
چو ذات پاک قدیم است و بیکران و نهایت ۶

زهی ظهور و زهی جلو گاه مظهر جامع
زهی سریر و زهی پادشاه ملک و ولایت ۷

بود ز اسم و ز رسم و صفات نعت مجرد
برون ز عالم مدحست و دم شکر و شکایت ۸

ز بسکه مغربی با دوست گشته است مصاحب
صفات دوست در او کرده است جمله سرایت ۹