شماره ۱۰۰ - به دریا خویش را تا لا نبینی

به دریا خویش را تا لا نبینی
به دامان لولوء لالا نبینی ۱

نهان در سینه چند ای گوهر دل
صدف تا نشکنی دریا نبینی ۲

اگر مجنون شدی چندانکه پوئی
به جز لیلی در این صحرا نبینی ۳

بسوی ما نکو بنگر که دیگر
نشانی در جهان از ما نبینی ۴

چه آمد بر سر از عشقم که در وی
سر موئی بجز سودا نبینی ۵

دلا دیوانگی کن ور نه زنجیر
از آن زلف سیه بر پا نبینی ۶

اگر پروانه سان پرها نسوزی
جمال شمع بی پروا نبینی ۷

نشان از آن کمر وقتی بیابی
که خود را در میان پیدا نبینی ۸

بیا ساقی که بی آن چشم مخمور
مرا جز اشک در مینا نبینی ۹

غبارا چشم بینائی بدست آر
که در لالا به جز الّا نبینی ۱۰