شماره ۴۸ - اگر چه نیست ترا هیچ پاس اهل وفاق

اگر چه نیست ترا هیچ پاس اهل وفاق
بیا که طاقتم از دوریت رسیده به طاق ۱

کمان ابرویت ار مختلف زند تیرم
رواست آنکه گهی جفت خوانمش گه طاق ۲

به دشمن این سخن غم فزا نباید گفت
که تنگ بسته بخون ریز دوست دست نطاق ۳

درون سینۀ ما نیست کینۀ احدی
دلی که خانه عشق است نیست جای نفاق ۴

مرا مهارت خط پیاله آنقدر است
که فی الحقیقه فلاطون حکمت الاشراق ۵

بگو به گوش زمین ای غبار چون خسبی
تو ساکنی متحرک چراست هفت رواق ۶