خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

متن به توصیف حالتی عرفانی و عاشقانه می‌پردازد که در آن فرد مانند پروانه به دور شمع عشق می‌گردد و خود را فدای آن می‌کند. شمع عشق در اینجا نمادی از روشنایی و خوشی است که برخلاف شمع‌های معمولی، نه تنها نمی‌سوزد بلکه نور و گرمای خود را به دیگران می‌بخشد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

بخش ۱۸۸ - رسیدن آن عاشق به معشوق خویش چون دست از جان خود بشست

هَمچو گویی سَجْده کُن بر رو و سَر
جانِبِ آن صَدْر شُد با چَشمِ تَر ۱

جُمله خَلْقانْ مُنْتَظِر سَر در هوا
کِشْ بِسوزَد یا بَرآویزَد وِرا ۲

این زمان این اَحْمَقِ یک لَخْت را
آن نِمایَد که زمانْ بَدبَخت را ۳

هَمچو پروانه شَرَر را نور دید
اَحْمَقانه دَر فُتاد از جانْ بُرید ۴

لیکْ شَمعِ عشقْ چون آن شمع نیست
روشن اَنْدَر روشن اَنْدَر روشنی‌ست ۵

او به عَکسِ شمع‌هایِ آتشی‌ست
می‌نِمایَد آتش و جُمله خَوشی‌ست ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بخش ۱۸۷ - جواب گفتن عاشق عاذلان را وتهدید کنندگان را
گوهر بعدی:بخش ۱۸۹ - صفت آن مسجد کی عاشق‌کش بود و آن عاشق مرگ‌جوی لا ابالی کی درو مهمان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.