خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

در این متن، دو کودک بر سر یک جوز (گردو) پوچ و بی‌مغز با هم دعوا می‌کنند. شاعر با استفاده از این تمثیل، دنیای مادی را به جوزی بی‌مغز تشبیه می‌کند که مردم برای به دست آوردن آن به مکر و فریب متوسل می‌شوند. او از مردم می‌خواهد که به چنین امور پوچی دل نبندند و مانند کودکان رفتار نکنند.

متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از تمثیل و نقد دنیای مادی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

یکی طفل نادان ز خیره سری
به کف داشت جوزی به لُعبت گری

سبک طفل دیگر ز دستش ربود
چو سنجید، در باور وی نبود

به این جوز طفل دنی دوست است
که مغزی ندارد همین پوست است

خصومت کنان بر سر جوز پوچ
ازین کهنه ویرانه کردند کوچ

همان جوز پوچ است دنیای دون
که جویند وی را به مکر و فسون

بگویید با کودکان دنی
به آدم نمی زیبد اهریمنی

به این جوز بی مغز بستید دل
خجل از خود و از خدا منفعل

شما کودکان را به سر هوش نیست
خصومت سگالی برین پوست چیست؟

«حزین لاهیجی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir