خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج خود می‌گوید و آن را با تصاویری مانند اشک‌های باران‌گونه، تسبیح و زنار ترسا، و آه خون‌آلود توصیف می‌کند. در مقابل، مخاطب را به خوشگذرانی و میگساری در طبیعت دعوت می‌کند. شاعر همچنین به نوشیدن شراب آتش‌آلود اشاره می‌کند که نمادی از رنج درونی اوست.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و غم‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به میگساری و شراب‌آلودگی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۲۷۵ - ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
به کف تسبیح و با زنّار ترسا رشته ای دارم ۱
تو در صحن چمن، با بانگ مطرب میگساری کن
که من در کوه و صحرا، آه خون آغشته ای دارم ۲
مرا تبخاله بر لب زد، شراب آتش آلودی
تو درکش گر توانی، جام از کف هشته ای دارم ۳
به کف تسبیح و با زنّار ترسا رشته ای دارم ۱
تو در صحن چمن، با بانگ مطرب میگساری کن
که من در کوه و صحرا، آه خون آغشته ای دارم ۲
مرا تبخاله بر لب زد، شراب آتش آلودی
تو درکش گر توانی، جام از کف هشته ای دارم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۴ - از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۶ - با ماست، لطف چشم تغافل پناه،کم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
